“Gonna be okay” şarkısından ilham aldığım bu projemde “Sabah hatırlamayacağız” kısmı, kemoterapi sürecim boyunca defalarca dinlediğimde bana o anlarımı hatırlattı ve kendimi güçlü hissettirdi. Kendime hep şunu söyledim: “Sabah hatırlamayacaksın, yeni bir gün, sağlıklı olacaksın.” Şu an yaşadığım acının geçici, sonsuz olmadığını kendime hatırlatıyordum. Bu yüzden artık endişelenmeyi bırak. Yaşanan duygusal acının yanı sıra, saç dökülmesinin fiziksel süreci de bu projeye ilham verdi.
Neden mi şal? Çünkü biz, kanser hastaları, en çok kullandığımız aksesuarlardan birinin başımızı örten şallar olduğunu biliriz. Ve bir gün o şalın başımızdan çıkıp başka şekillerde kullanılmaya başlanacağını da biliriz.
Aklında bir tasarım mı var?