Selam güzelim uzun zaman yazmayıp niye geldiğimi merak ediyorsan motor kazası sonucu yatıştayım. Pazar günü servise giderken bir şeyler düşünüyordum ve bir anda yerde kayarken motoru fırlattığımı gördüm. Artık yol gurmesi olarak çukurların yerlerini ezberlememe rağmen o gün o çukura girmeyi başardım. Siz siz olun bildiğiniz yoldan gidin. Kırık çıkık yok kafamda kask vardı. Ara ara aklıma o sahne ve sonrası gelip duruyor. İlk gün çok pozitif ve muhtemelen olayın şokuyla acı hissetmiyordum. Karakolla uğraşmayalım diye babiş (babiş ve anniş diyorsam bilinki kızların ailesidir) beni hastaneye götürmesine rağmen kaza nasıl oldu dediklerinde motor dememde ayrı bir olay tabiiki 🙂 Bisikletle düştüm desene kardoşummm. 2 saat polisin gelmesini bekleyip karakolda aylardır karşılaşmadığım arkadaşlarımla karşılaştım. O cüzdanını çaldırmanın, ben motor kazası dememin ifadesini beklerken kahkahalara boğulduk, aylar sonra ancak orda çay içebilirdik. Bütün vücudum sarılı halde 45 derece güneşte, direksiyonu dönmeyen motoru Kaan’ın eskortluğuyla eve getirdim, yolda kıyma almayı da unutmadık. Acısı sonra çıkmaya başladı.

Çalıştığım yerdekiler 2 gün ağlaya ağlaya kalktığımı hissetmişler gibi çiçek gönderdiler ve ağlayışlarım mutluluğa döndü. Dün Başak küçük bayılma krizlerine girmiş ve şefimle yine Lg ailesi adına koca bir buketle geldiler balkonuma.

Kazadan beri ilk defa dün akşam dışarı çıktım. Bacaklarımı sürekli kaldırarak oturdugum için dün sandalyede o şekilde uzun süre kalmak beni çok yordu. Allahtan biraz çakır oldukta acılar biraz daha katlanabilir hale geldi yoksa temas bağımlısı kardoşunuzun tam kalça kısmındaki yarayı gülerken sıkmasına hiç bir güç dayanamazdı:)